Op
11 maart 2023 zijn het vrouwtje en Ayda begonnen met het lopen van wedstrijden.
Vrouwtje was vol goede moed. Op de training deed Ayda het geweldig en op de
wedstrijd voor debutanten ging het ook niet verkeerd. Helaas ging het in het
begin op de parcoursen van graad 1 niet zo geweldig. Er was altijd wel iets.
Mijn kleine zus vond de wip maar niets, sloeg hordes over bij de vleet, of liep
langs andere toestellen. Vaak zaten er wel prachtige stukken tussen, maar ja,
daar heb je zo weinig aan als je een diskwalificatie hebt. In 2023 slechts twee
wedstrijden met twee uitslagen, die niet foutloos waren.
Begin
2024 begon bij Ayda kennelijk een lampje te branden, dat iets meer licht in de
agility duisternis bracht. Steeds vaker parcoursen die uitgelopen werden. Ook
die waren nog niet foutloos, maar ja, beter dan een diskwalificatie. In
september kwam dan eindelijk dat lang verwachtte foutloze rondje bij KC Canida
in Venlo. We konden dat allemaal amper geloven, was te mooi om waar te zijn. Ik
was er echt van overtuigd dat mijn vrouwtje en Ayda nu eindelijk de goeie kant
op zouden gaan. Helaas bleven de wip en de sprongen een groot probleem. Steeds
vaker uitslagen, maar niets foutloos.
Dat
begon langzamerhand ook afbreuk te doen aan het zelfvertrouwen van mijn
vrouwtje. Ze snapte totaal niet wat ze fout deed. Talloze mensen geraadpleegd,
maar niemand wist echt raad. Vrouwtje ging ieder filmpje van zo’n parcours tot
in den treuren analyseren. Was ze niet duidelijk genoeg? Stond ze op de
verkeerde plek? Was ze te veel voor, of juist te veel achter? Er bleek echter
geen duidelijke lijn in te zitten waarom Ayda toestellen oversloeg. De ene keer
ging het prima, de andere keer bij precies dezelfde opstelling ging het fout.
Oftewel: er was geen touw aan vast te knopen. En op de training ging het
allemaal prima.
Wat
vrouwtje op een gegeven moment wel opviel was dat Ayda er totaal niet van houdt
als vrouwtje te dicht in de buurt komt. Mijn kleine zus is een buitengewoon
zelfstandig type, die alles zelf wil doen. Zodra vrouwtje op gelijke hoogte is
met een sprong die Ayda nog moet nemen, loopt zij er omheen. Vrouwtje besloot
om voortaan achter te blijven. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want niet
ieder parcours leent zich daarvoor. Al snel zag je dat die methode werkte.
Vanaf april eindelijk uitslagen met ‘zeer goed’ of ‘uitmuntend’.
Op
11 mei waren we bij KC Waalwijk, waar je twee rondjes mocht lopen. Bij de
jumping nam vrouwtje – achteraf gezien – de verkeerde beslissing bij de palen.
Ze liep rechts, maar had beter links kunnen lopen. Daardoor wist Ayda niet zo
goed wat ze bij de volgende sprong moest doen, dus weer een weigering. Voor de
rest prima en dus een zeer goed. Het vast parcours ging super: u’tje. We waren
met zijn allen volledig sprakeloos. Met drie u’tjes en vier zeer goed mag Ayda
na precies 26 maanden eindelijk promoveren naar graad 2. Vrouwtje kon de
maandag bijna niet meer afwachten. Volgens mij droomde ze daar zelfs ’s nachts
van dat ze de volgende dag op het promotieknopje mocht drukken.
Sinds
de RvB vorig jaar de nieuwe regelgeving heeft ingevoerd, zijn er twee systemen
om te promoveren. Je mag vrijwillig promoveren zodra je drie u’tjes en twee
zeer goed hebt, mits je één u’tje en één zeer goed op het vast parcours hebt.
In totaal moet je dus vijf uitslagen hebben. Ayda heeft nu drie u’tjes en vier
zeer goed, waarvan twee u’tjes op het vast parcours, dus zij voldoet daar
ruimschoots aan. Voorts kent de regelgeving van de RvB ook een verplichte
promotie. Zodra je acht uitslagen hebt moet je over naar graad 2.
Als
je vrijwillig promoveert zit er echter – zoals uit de mail van de RvB aan het
vrouwtje bleek – een adder onder het gras. Je word na je promotie uitgeschreven
bij alle graad 1 wedstrijden waarvoor je ingeschreven stond. Logisch, want je
bent immers naar graad 2 gepromoveerd. Vervolgens mag je inschrijven voor graad
2 wedstrijden. Als daar al een wachtlijst is, is het echter maar de vraag of je
daar nog mag meedoen. Vrouwtje bekeek de agenda voor de aankomende weken. De
eerste wedstrijd waar Ayda in graad 2 zou kunnen lopen is Pinksteren in Uden.
Die hebben echter al een lange wachtlijst. Dus de kans is eigenlijk nihil dat
Ayda daar nog tussenkomt.
Na
uitgebreid familieberaad is besloten om Ayda voorlopig in graad 1 te laten. De
aankomende weken staat zij nog voor diverse graad 1 wedstrijden ingeschreven.
Sinds begin april heeft ze op bijna iedere wedstrijd een zeer goed of een u’tje
gelopen. Er is dus een kans dat dat nu ook weer gebeurd. Nog één uitslag en
Ayda moet verplicht promoveren. En dan is – vreemd genoeg – in Uden wel plek
voor haar in graad 2. Ze staat daar namelijk voor graad 1 ingeschreven en bij
verplichte promotie word je automatisch naar graad 2 overgezet. Hebben jullie
nu zoiets van ‘hè, snap ik dat wel goed?’ Tja, maak je geen zorgen, jullie zijn
niet de enigen die dat niet helemaal kunnen bevatten. De conclusie is dat
vrijwillige promotie kennelijk niet erg op prijs wordt gesteld. Verplichte
promotie daarentegen wordt beloond. Lijkt mij een heel apart systeem.
