TWC finale

Amper was ik van de schrik van de achtervolging door die buggy bekomen, of het volgende gebeurtenis stond al voor de deur. Nu is dat echter iets wat de baasjes verzonnen hebben. Ook dat moet niet gekker worden. 

Een paar weken geleden lag ik zo op de bank te dromen, toen ik ineens het baasje aan het vrouwtje hoor vragen of hij het trapje nu moet bestellen. Ik dacht waar gaat dat over? Wat voor trapje? We hebben twee huishoudtrapjes, lijkt me meer dan genoeg. Eentje voor beneden en eentje voor boven. En we hebben trappen om naar de bovenverdiepingen te komen. Dus waarvoor nog een trapje? Ik dacht laat maar zitten, ik zie het wel. Een paar dagen later kwam een groot pakket, dat meteen door de baas werd uitgepakt. Net als altijd gingen we met zijn allen ijverig helpen. En wat kwam tevoorschijn? Een trapje met twee treden. Terwijl ik nog erover nadacht wat we daar eigenlijk mee moeten, riep de baas al dat dat trapje voor mij is. Hè? Kan me niet herinneren dat ik zo'n ding wilde hebben. Wat moet ik daar dan mee? 

Al snel volgde de uitleg. De baasjes vinden dat ik de laatste tijd niet meer zo goed spring. Dat doe ik eigenlijk nogal vaak op een dag, want ik lig altijd in het hoekje op de bank tegen de voeten van mijn vrouwtje aan. Dat is mijn favoriete plek. Het idee is nu dus dat ik via dat trapje de bank op en af ga, dan hoef ik niet meer te springen. Vrouwtje heeft meerdere keren met mij geoefend. Telkens als ik het trapje gebruikte kreeg ik een lekker snoepje. Leuk spelletje! Alle spelletjes waar ik snoep krijg vind ik geweldig. Zonder snoep vind ik daar niets aan. Ik blijf liever springen. Mijn zussen vinden dat trapje overigens wel leuk en gebruiken dat als opstapje. Nou, van mij mogen ze. 

Afgelopen zaterdag was het zover: de finale van de TWC. Net als altijd begon de wedstrijd met een vast parcours, dat verre van makkelijk was. Met Ayda ging het parcours al bij toestel vier fout. Dat was een sprong die heel ver weg stond. Vrouwtje riep weliswaar 'vooruit', maar Ayda snapte niet zo goed wat het vrouwtje nu bedoelde. En wat doet mijn kleine zus dan? Ze springt over de sprong en springt meteen weer terug. Ook de rest van het parcours was voor Ayda duidelijk te hoog gegrepen, net als voor de meesten. Bijna alle combinaties kregen al bij toestel twee - de wip - een fout. Dat was echt bizar. De ene hond na de andere maakte een enorme flyer op de wip. Zoiets heb ik in die hoeveelheid nog nooit gezien. Toen Romy aan de beurt was vreesde vrouwtje daarom eigenlijk het ergste, want mijn zus heeft vaak de neiging om het met de wip niet zo nauw te nemen. Vreemd genoeg bleef Romy ontzettend braaf staan, echt een perfecte wip. Ook de rest van het rondje ging gewoon super. Tot kort voor het eind stonden die twee op de eerste plaats. En toen kwam de allerlaatste loper, een meneer met een herder. Die liepen ook foutloos en helaas zo'n drie seconden sneller. Dus een tweede plaats. Maar ja zeg, tweede plaats, dat is gewoon top. Alle Border Collies uitgeschakeld. Na het vast parcours stond het team op een zesde plaats. Dat kon dus nog spannend worden, want alleen de beste acht mogen de finale estafette lopen. 

De jumping ging met Romy op zich erg goed, maar op het eind wilde vrouwtje bij een out te snel weg. Romy begreep niet zo goed wat nu de bedoeling was en aarzelde daarom. De keurmeester gaf meteen een weigering. Met Ayda helaas weer een soort van herhaling van het vast parcours, alleen ging het deze keer al bij toestel drie fout. Ook de teamgenoten vonden de jumping kennelijk niet zo makkelijk. In totaal een achtste plaats voor het team op dat rondje. Beide parcoursen bij elkaar opgeteld leverde toch nog een zesde plaats op en dus voldoende voor de estafette. Die was deze keer niet al te lang en erg leuk. Helaas was dat simpele rondje voor mijn zussen en een andere teamgenoot te moeilijk, alle drie een diskwalificatie. Uiteindelijk geëindigd op een achtste plaats. Wat moet ik daarvan zeggen? Op naar volgend jaar zusjes. Haha!!!

Buggyterreur

Mijn pootjes trillen nog steeds, want wat ons afgelopen donderdag is overkomen is echt te bizar voor woorden. Ik loop nu al bijna dertien jaar op deze aardbol rond. Heb al verschillende dingen meegemaakt, maar dat slaat echt alles. O, vrouwtje kijkt me net met een vermanende blik aan. Mijn excuses beste lezers, ik zal bij het begin beginnen. Wat is er gebeurd? 

Afgelopen donderdagmiddag gingen we met ons vrouwtje - net als altijd - naar de Maas. De dagen daarvoor waren we aan de rechterkant geweest, daarom leek het ons nu leuk om weer een keer aan de linkerkant te gaan wandelen. De dagen daarvoor had het behoorlijk geregend. Al onze strandjes stonden onder water en het terrein was behoorlijk drassig. Het was daardoor niet zo makkelijk om überhaupt het grasland naast de Maas te bereiken. Aan de linkerkant heb je onder normale omstandigheden een smalle strook van zo'n drie meter gras waarop je kunt lopen. Die gaat na zo'n dertig meter over in een bredere strook met gras. Toen we bij de ingang kwamen zagen we dat van dat strookje bijna niets meer over was. Hooguit een halve meter en die was erg modderig. Was dus nogal avontuurlijk lopen. Aan de ene kant het water van de Maas, aan de andere kant prikkeldraad. Maar we liepen netjes achter elkaar en bereikten veilig het bredere gedeelte, waar we weer op ons gemak verder konden lopen. 

In de verte zagen we op een gegeven moment drie scooters rijden die op ons af kwamen. Nou, dat is erg bijzonder, want dat hele gebied is namelijk verboden terrein voor gemotoriseerd verkeer. Dat is ook niet zo gek, want hier loopt een klompenpad, in de zomer grazen hier vaker koeien en paarden, nu heb je ganzen die hier overwinteren, en bovendien is dat gebied erg kwetsbaar. En er zijn veel mensen die hier met hun trouwe viervoeter gaan wandelen. In eerste instantie maakten we ons daar nog niet druk over, we gingen gewoon verder wandelen. 

Ineens scheurde op het naastgelegen weiland een voertuig langs ons heen. We schrokken ons echt te pletter, want die reed echt met hoge snelheid. Hoe de bestuurder het voor mekaar heeft gekregen weten we niet, maar tot onze verbazing was het hem gelukt om met dat voertuig door dezelfde ingang te komen waar wij doorheen waren gegaan. Zoals ik net al verteld heb, was daar slechts een strookje over en de bestuurder reed nu nog het laatste stukje kapot. Naast hem stonden nu ook die drie scooters. Op een gegeven moment vertrokken die vier weer. Wij gingen langzaam weer naar de uitgang, of beter gezegd de ingang waar we doorheen waren gekomen. 

Plotseling hoorden we achter ons in de verte weer een geluid en zagen we dat voertuig met hoge snelheid achter ons aankomen. We waren al kort voor dat smalle gedeelte, dus we konden geen kant op, want ja, aan de ene kant de Maas en aan de andere kant prikkeldraad. Vrouwtje riep alleen maar 'vooruit, vooruit', en wij renden en renden. Maar ja, ons vrouwtje met haar twee beentjes kan op modder niet snel lopen, ze glijdt gewoon weg. Ik keek continu om naar haar en werd echt gek van de angst. En dat voertuig bleef maar als een idioot achter ons aan rijden. Halverwege het strookje zag vrouwtje ineens een gat in het hek. Iemand had daar dat prikkeldraad een stuk omhooggeschoven. 'Meiden, hier rechts', riep ze. Wij renden dus met zijn vieren onder dat hek door. Vrouwtje is gelukkig een soort slangenmens, die zich door de kleinste gaten kan wurmen. Op de een of andere manier lukte het haar gelukkig  om op die manier naar de andere kant te ontsnappen. Toen we veilig achter het hek stonden, stonden we precies tegenover de bestuurder van dat voertuig, die kennelijk niet zo blij was dat wij ontsnapt waren. Vrouwtje pakte meteen haar telefoon, zette de camera aan en maakte een schitterende foto, zodat we die nu met jullie kunnen delen. 

Nou zeg eens eerlijk: is dat nog normaal? Je rijdt toch niet met een voertuig achter andere mensen en honden aan zodat die zich een ongeluk schrikken? Dat heeft mijns inziens niets meer te maken met een kwajongensstreek. Later vond de baas op internet een paar artikelen waarin stond dat die jongeren voor nog veel meer overlast zorgen. Ook in ons naburige dorp zijn er talloze klachten over dat groepje. Nou hoop ik toch dat dat snel wordt opgelost, want op die manier is het niet leuk meer.