De kerstdagen hebben we heel rustig doorgebracht. Nou ja, wat is rustig. Laten we zeggen dat we er het beste van gemaakt hebben. Ten eerste was het tijdens de kerstdagen ijskoud. Ten tweede waren sommige mensen blijkbaar al een week verder in de kalender en namen de kerstdagen tot aanleiding om uitgebreid te knallen. Door kou laten wij ons niet tegenhouden, door geknal wel. Een paar weken geleden heeft ons vrouwtje een nieuwe winterjas gekocht, waar ze volgens mij zonder problemen een wandeling langs de poolcirkel kan maken. De jas is zo dik als een dekbed, echt niet normaal. Jullie kennen ongetwijfeld nog het Michelin mannetje. Nou, ons vrouwtje is nu de vrouwelijke tegenhanger van dat mannetje: het Michelin vrouwtje. Dus die hoorden we niet klagen, maar ja, het baasje is een ander verhaal. Op de eerste kerstdag waren we rond lunchtijd aan de Maas, waar het gelukkig rustig was. Iedereen kennelijk aan de kerstlunch. Maar we waren amper thuis of dat geknal begon alweer. Daarom zijn we op tweede kerstdag naar Munnikenland bij slot Loevestein gegaan, want daar heb je niet direct huizen in de buurt. In de verte hoorde je ook daar geknal, maar dat was gelukkig ver weg. En oud en nieuw hebben we net als altijd doorgebracht: binnen, biddend dat die onzin snel afgelopen is. Vrouwtje zegt dat vanaf volgend jaar een vuurwerkverbod geldt. Juichen doen we nog niet, eerst kijken hoe dat gehandhaafd gaat worden. Maar er is hoop.
Voor ik nu verder ga moet ik nu toch eerst even mijn zusje Romy in het zonnetje zetten. Romy heeft namelijk het afgelopen jaar maar liefst tien foutloze rondjes in graad 3 gelopen. Zeven rondjes op het vast parcours en drie rondjes op de jumping. Ik vind dat echt zo knap. Zoveel u'tjes hebben slechts weinig combinaties. Helaas lukt het niet altijd. Op 1 januari was weer van ARL de nieuwjaarswedstrijd in Hückelhoven. De rondjes waren eigenlijk eerder graad 1 dan graad 3, dus dan denk je eigenlijk dat dat geen probleem mag zijn voor zo'n slimme hondendame. Maar Romy had bij alle parcoursen een diskwalificatie. Ayda liep tenminste het vast parcours uit met een mooie tweede plaats.
Direct in het begin van het nieuwe jaar werden we ineens verrast met sneeuw. Het begon te sneeuwen en hield helemaal niet meer op. Zoals jullie inmiddels weten ben ik niet zo'n fan van dat witte spul. Ayda daarentegen vond het helemaal geweldig. Ze gedroeg zich als een puppy van een paar weken. Ze kon het niet afwachten tot we eindelijk aan de Maas waren, waar ze als een gek van de ene kant naar de andere kant door de sneeuw rende. Voor de aardigheid heb ik een paar keer met haar meegerend, maar op den duur kon ik haar echt niet bijhouden. Te veel energie dat kleine ding. Het was voor haar ook de eerste keer dat ze echt sneeuw heeft gezien. In de afgelopen jaren viel er niet meer dan een dun laagje, dat snel weer gesmolten was.
Ik moest er ook eerst weer aan wennen om goed in de sneeuw te lopen, want dat is helemaal niet zo makkelijk. De sneeuw kwam tot halverwege mijn pootjes, dus telkens de pootjes uit de sneeuw trekken om een stap te zetten. Dat kost kracht en op den duur word je daar moe van. Ik dacht ik ga kijken hoe mijn zussen dat aanpakken, misschien steek ik daar iets van op. Al snel bleek dat iedereen een andere techniek heeft. Romy en Ayda hadden nergens last van. Die hebben slechts één versnelling en dat is de turbo. Maakt niet uit of er wel of geen sneeuw ligt. Tosha pakte het anders aan met een soort sprongtechniek. Ze zet heel hard af met haar achterpoten alsof ze over een sprong wil springen, vliegt een paar meter door de lucht en landt weer. Echt indrukwekkend. Na dat spektakel een aantal minuten bekeken te hebben, was mijn conclusie dat noch de ene noch de andere techniek voor mij werkt. Dus dan maar weer verder op mijn eigen manier.
Gisteren was alweer de derde wedstrijd van de TWC, waar mijn zussen zich absoluut niet van hun beste kant hebben laten zien. Romy kreeg bij het vast parcours al aan de start een diskwalificatie. Ja, jullie lezen dat goed. Toen vrouwtje de riem losmaakte ging Romy ineens de clown uithangen, ging continu van rechts naar links en nam ineens de startsprong van de achterkant. Erg knap, maar ja, helaas had de keurmeester bedacht dat die van de voorkant gesprongen moest worden. Zo zonde, want het rondje zelf ging vervolgens prima. Oké, er viel halverwege nog ergens een latje, maar dat levert veel minder punten op dan een diskwalificatie. Met Ayda ging dat parcours in principe niet slecht, maar zij sprong achterin terug over een horde.
Gelukkig ging de jumping iets beter bij Romy, geen rare fratsen meer. Vrouwtje liep echter bij de palen te snel, waardoor Romy weer uit de palen kwam. Met Ayda ging het geweldig, echt waar, was een prachtig rondje om te zien. Kort voor het eind maakte het vrouwtje een wissel, waardoor ze Ayda een fractie van een seconde uit het oog verloor. Mijn kleine zus maakte dankbaar gebruik van die mogelijkheid om een tunnel in te schieten. Gelukkig ging de estafette deze keer heel goed, niemand een diskwalificatie. De schade bleef dus beperkt. Nog één voorronde wedstrijd te gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten