zondag 29 juli 2018

Geen zomer meer voor ons


Zoals ik de vorige keer al geschreven heb, had Romy op 19 en 21 juni twee dagen agility workshop. Die duurde de hele dag: ’s ochtends anderhalf uur, daarna tweeënhalf uur pauze en daarna nog een keer anderhalf uur. Ik mocht natuurlijk mee om te kijken. ’s Ochtends stapten we de auto in, het vrouwtje zette het adres van de hondenschool in de Tomtom en toen konden we vertrekken.




Eerst moesten we een stuk over de snelweg rijden. Het was niet echt druk, we konden op ons gemak rijden en we waren allemaal heel ontspannen. Kort vóór de afrit van de snelweg gaf de Tomtom echter ineens de melding dat de batterij leeg is en vóór we het wisten werd het scherm zwart. Het vrouwtje keek: de stekker van de Tomton zat in de oplader, maar blijkbaar was dat ding niet aan het opladen. Ze drukte – al lichtelijk in paniek – op het knopje om het apparaat weer aan te zetten. Ahhh, gelukkig, er zat weer leven in. Echter niet lang. Na een paar honderd meter kwam weer de melding dat de batterij leeg is en het scherm werd weer zwart.




Op het voorhoofd van mijn vrouwtje verschenen de eerste zweetdruppels. Ze had geen idee waar de hondenschool lag. Dus weer op het knopje drukken en ook deze keer liet de Tomtom ons niet in de steek. Maar ook nu duurde dat maar even. Zo bleven we aan de gang, tot het nog ongeveer twee kilometer was. Toen was er nog maar één conclusie te trekken: onze Tomtom had op weg naar Eck en Wiel helaas het leven gelaten. Gelukkig zag het vrouwtje een mevrouw met een hond lopen. Die wist waar de hondenschool was en zodoende kwamen we er toch nog tijdig aan. Maar van mijn ontspannen vrouwtje was er nog maar weinig over.

De training ging gelukkig prima. Romy deed het eigenlijk vrij goed. In ieder geval heeft ze veel geleerd. Twee dagen later gingen we – deze keer met een nieuwe Tomtom – weer naar Eck en Wiel voor de tweede dag. Nu was het vrouwtje een stuk meer ontspannen.




Direct daarna begon hier de zomer. Sindsdien heeft het nagenoeg niet meer geregend, de zon schijnt de hele dag en we hebben soms temperaturen waar ze zelfs in de woestijn nog jaloers op worden. Over het algemeen gaan we altijd met het vrouwtje hele leuke wandelingen maken, maar nu zijn we soms al aan het hijgen als we even worden uitgelaten. Als we iets doen, moet dat dus vroeg in de ochtend zijn, dan valt het nog een beetje mee. Ook de baasjes zijn aan het klagen. Overal is het warm. Ook in huis temperaturen van bijna dertig graden. Niet om uit te houden. En het ziet er overal uit, of beter gezegd het ziet er niet meer uit. Het gras is overal geel en groeit niet meer. Veel bomen verliezen nu al hun bladeren. Alles is kurkdroog. Kan iemand alsjeblieft wat kou onze kant op sturen?




Ik hoop dat het langzamerhand afgelopen is met de zomer. De baasjes hebben nu namelijk vakantie en dan willen we leuke dingen doen. Het vrouwtje heeft beloofd dat we in ieder geval met een boot varen. Deze zomer kan je namelijk voor het eerst met een boot vanaf Zaltbommel naar slot Loevestein varen en Romy en ik mogen ook mee. Dat lijkt me toch een keer leuk.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten