Romy wordt 9

 

Alweer een jarige. Deze keer mijn zusje Romy. Zij werd op 10 juni negen. Groot gevierd werd de dag niet, want alles staat nu in het teken van voorbereiding voor het WAC. Morgen is het namelijk zo ver: vrouwtje en Romy vertrekken naar Zwitserland. Ik vind dat helemaal niet leuk, ben nog nooit zonder mijn vrouwtje geweest. En ook mijn kleine zus zal ik echt missen. Vond haar in het begin weliswaar een beetje lastig, maar inmiddels zijn we de allerbeste maatjes. Hopelijk gaan die acht dagen heel snel voorbij.

 

In ons vorige blog heb ik uitgebreid over de promotie van Ayda geschreven. Jullie geloven het niet, maar dat onderwerp was nog lang niet afgehaakt. Op 29 mei (was ook nog de verjaardag van het vrouwtje) had Ayda wedstrijd in Oss. Daar liep ze op de jumping weer een zeer goed. In totaal had ze nu dus acht uitslagen en zoals ik de vorige keer al verteld heb, moet je dan verplicht naar graad 2 promoveren. Vrouwtje zat de dag na de wedstrijd op de mail te wachten over de verplichte promotie. Die kwam echter niet. Ook de dagen daarna bleef het stil.

 

Op een gegeven moment had ze er genoeg van en belde de RvB op om te vragen wat er aan de hand is. De dame aan de telefoon kende de regels niet precies, zei ze. Ze moest dat even navragen. Een paar minuten later werd het vrouwtje teruggebeld. Die mevrouw zei dat je maar liefst vijf u’tjes moet hebben om verplicht te promoveren. Toen het vrouwtje vroeg in welk artikel van het reglement dat staat, werd die mevrouw een beetje boos. ‘Het zijn vijf u’tjes en klaar.’ Nogal verbaasd legde  vrouwtje de hoorn van de telefoon neer.

 

Ze pakte weer het reglement erbij en ging op zoek naar die vijf u’tjes regeling. Ook vroeg ze diverse andere agility mensen of die dat ergens zagen staan. Vreemd genoeg kon niemand in de hele regeling ontdekken dat je vijf u’tjes hebt om verplicht te promoveren. Op basis van de oude regelgeving was dat wel het geval, maar die geldt niet meer. Op een gegeven moment was ze er helemaal klaar mee. Ze drukte bij zowel Tosha als Ayda op de knop van vrijwillig promoveren en vanaf vandaag zijn mijn twee zussen nu graad 2 honden.

 

Inmiddels heeft vrouwtje talloze mensen daarover gesproken. Dat verplicht promoveren schijnt slechts bij een aantal mensen te werken. De meesten stappen – net als het vrouwtje – gewoon vrijwillig over omdat ze er op een gegeven moment echt klaar mee zijn. Nou, super systeem zeg. Zo hoort dat toch niet te gaan, of zie ik dat helemaal verkeerd? Helaas moet Ayda nu wel even wachten vóór ze de eerste wedstrijd in de nieuwe graad mag lopen. De eerste wedstrijd is namelijk pas eind juli. Wat een gedoe zeg.