Helnæs

 

De Fionia Cup is voorbij, dus nu kunnen we echt aan onze vakantie beginnen. We besloten om het vandaag rustig te houden. Wij hondjes hadden slechts één wens: rennen!!! In Brydegård is het ons goed bevallen, dus gingen we daar weer naartoe. Het is echt heerlijk rustig daar, we waren nagenoeg alleen. Overal heb je van die prachtige bloemen, die in allerlei kleuren bloeien. Overal staan van die rozebottelstruiken, die heerlijk ruiken. Vrouwtje kon er geen genoeg van krijgen, hing continu met haar neus in de struiken. Was echt genieten.

Vlak onder Brydegård ligt een schiereiland dat Helnæs heet. Daar gingen we vervolgens kijken. Ook hier was het erg rustig. Toen we ergens een parkeerplaats zagen stopten we om wat rond te kijken. Aan de ene kant had je overal prachtige huizen staan op grote percelen, daar tussenin een pad, en aan de andere kant grasveldjes met daarachter strand. Ja, dachten we, dat is fijn, nog meer rennen. Maar nee hoor, die vlieger ging niet op. Dat waren allemaal privé strandjes. Waarschijnlijk van die mensen die in al die prachtige huizen wonen. Erg vreemd. Het vrouwtje heeft gelezen dat gelijkheid iets is waar de Denen veel waarde aan hechten. In die visie horen privé strandjes toch niet thuis? Strandjes horen toch van iedereen te zijn?

We keerden weer om en gingen een stuk verderop kijken. Daar had je wel een stuk strand dat vrij toegankelijk was, maar daar lagen heel veel stenen, waardoor je niet makkelijk kon lopen. Was wel erg mooi daar. In het water lagen veel bootjes. We hebben daar een beetje rondgewandeld, voor zover dat mogelijk was met al die stenen. Was soms echt oppassen geblazen, want ieder steentje had een andere grootte. Je moest dus goed uitkijken waar je je pootjes neerzette.

Die locatie was niet echt een succes, kun je wel stellen, dus op zoek naar iets anders. Op het zuidelijke punt van het schiereiland staat een prachtige vuurtoren, die de moeite waard was. Aan de onderkant van de vuurtoren had je een pad waar je een beetje kon wandelen. Van daaruit had je bovendien een prachtig uitzicht op het water en mooie strandjes. Helaas konden wij daar niet naartoe. Die strandjes waren uitsluitend bereikbaar via een open trap, die niet geschikt is voor onze smalle pootjes. Verder viel daar eigenlijk niets te doen, dus weer terug naar de auto en naar de supermarkt.

Net als bij ons thuis is het naar de supermarkt wel even rijden vanuit het huisje, alleen heeft die hier een andere naam. Dat is hier Super Brugsen. Die is niet echt groot, maar die heeft van alles. De baasjes hoeven dus echt niet om te komen van de honger. Sommige dingen hoeven we ook helemaal niet te kopen. In de tuin van ons huisje groeien veel struiken met bessen, waaronder frambozen, bramen en vlierbessen. Onze verhuurder heeft de baasjes uitdrukkelijk gevraagd om die allemaal op te eten. Vrouwtje is dol op bessen, ze is er ook helemaal blij mee. Maar het is bijna niet te doen om die allemaal te willen opeten. Te veel struiken en te veel bessen.