Puppycursus online en fysiek

Zo, beste lezers, nu wordt het toch eindelijk weer tijd voor een blog met een paar foto's van ons allemaal, anders denken jullie nog dat wij helemaal niet meer bestaan. Geen zorgen, we zijn er nog steeds. De baasjes houden ook nog net zoveel van ons dan vóór de komst van ons puppykind, maar aangezien jullie al heel veel foto's van ons hebben gezien, hebben we de afgelopen blogs even de voorrang gegeven aan onze nieuwe huisgenoot. Zo'n pup verandert ook heel snel, terwijl wij volwassen hondjes altijd hetzelfde eruit blijven zien. Tot nu toe zie je echter weinig groei bij Sammy. Misschien een paar millimeter, maar in een rap tempo gaat dat niet. 

Wellicht rijst bij jullie de vraag waar de foto's van dit blog gemaakt zijn met die bruine achtergrond. Zijn we misschien naar een of andere woestijn verhuisd? Gelukkig niet, maar het scheelt niet veel. De foto's zijn gewoon bij ons aan de Maas gemaakt, waar het gras normaal prachtig groen is. Dat is echter door de hitte en de droogte, die we inmiddels al maanden hebben, verandert in een geelbruine kleur. Van het gras zelf is niet meer zoveel over. Als de boeren op het weiland naast de Maas bezig zijn met een tractor, dan zie je door de enorme stofwolken je eigen pootjes niet meer. En de Maas zelf heeft ook steeds minder water. Maar laten we niet klagen, we kunnen blij zijn dat we hier wonen. In Frankrijk en Spanje is het veel erger. Daar worden hele gebieden geteisterd door zware bosbranden. Enorm veel mensen moeten worden geëvacueerd en raken alles kwijt. Ontzettend triest. 

Nu waar we een nieuwe pup hebben moest natuurlijk ook weer worden gezocht naar een puppycursus, want puppy moet iets leren. Van het begin af aan heeft vrouwtje besloten om geen gewone cursus te volgen. De ervaring heeft namelijk geleerd dat zo'n cursus vooral veel geld kost, maar dat zo'n pup daar niet zoveel leert. Binnen de kortste keren hebben mijn drie andere zussen zich daar stierlijk verveeld. Vrouwtje blijft immers niet stil zitten. Ze gaat iedere dag kleine dingen trainen en zodra zich een probleem voordoet gaat ze dat meteen aanpakken. Als ze dan met een pup naar de cursus komt kan onze pup al veel meer dan de gemiddelde pup. Het gevolg is dat puppy zich daar snel gaat vervelen. Er werd dus naar iets anders gezocht.

Vrouwtje heeft een online puppycursus gevonden speciaal voor sporthonden. Tijdens iedere les wordt duidelijk uitgelegd wat de bedoeling is, hoe je het moet doen, en in een filmpje laat die mevrouw vervolgens zien hoe zij dat doet. Erg leuk. Het eerste hoofdstuk heeft vrouwtje met Sammy al doorlopen. Daar gaat het voornamelijk om het spelen met je pup. Nou, dat kan Sammy inmiddels als de beste. Ze is bloedfanatiek met haar speeltje. Vooral trekspeeltjes vindt zij helemaal geweldig. Die gaat ze nu ook regelmatig met Romy doen, die verbazingwekkend veel geduld heeft met puppy en die alleen heel zachtjes trekt. Die cursus duurt tot puppy zes maanden is, dus vrouwtje kan wel even vooruit. 

Maar er moest ook een echte cursus worden gevonden. Niet zo zeer om daar echt iets te leren, maar meer voor het contact met andere puppy's. Na lang zoeken werd ook die gevonden. Een zogenaamde 'instuifcursus'. Je kan je per week aanmelden en dus zelf bepalen of je wel of niet komt. Heel toevallig is dat op dezelfde hondenschool, waar ik toen met het vrouwtje was, en ook ik heb toen die cursus gedaan. Als je eind april/begin mei geboren wordt, heb je namelijk een beetje pech als pup. Je mag pas op cursus als je tien weken oud bent en dan is het dus half juli. Vreemd genoeg zijn dan de meeste hondenscholen gesloten. De meeste cursussen beginnen pas weer eind augustus. 

Vorige week was de cursus voornamelijk gericht op aandacht hebben voor de baas. Daar had Sammy toch wat moeite mee. Thuis in de vertrouwde omgeving lukt dat al heel goed, maar op het terrein van de hondenschool waren zoveel andere interessante dingen, zoals nieuwe geurtjes, andere honden en andere mensen. Ook moest Sammy leren zitten, maar dat kon ze al. Deze week werd verder gewerkt aan de aandacht, maar de trainster had nu ook een klimparcours neergezet. Kleine kratjes waarover Sammy moest lopen. Dat vond ze toch nogal spannend. Voor de rest ging het veel beter dan vorige week. Veel meer aandacht voor het vrouwtje, liep netjes mee en ging zelfs af. Nou, dat is toch echt knap. Ikzelf heb er geen enkele twijfel dat het helemaal goedkomt met dat kleine ding, daar zorgt mijn vrouwtje wel voor. Zo, en nu nog een beetje genieten van de eerste regendruppels sinds maanden. Vanaf volgende week de volgende hittegolf. Pfff...

Sammy 9 weken

De afgelopen dagen was het hier nog steeds tropisch warm. Echt niet leuk meer, houd niet van zulke temperaturen. En nu hebben we ook nog een pup. Die moet ook iets van de wereld zien om aan dingen te wennen, maar ja, verzin maar iets bij deze temperaturen. Buiten te heet, dus naar binnen. Op naar de Welkoop, want dat was noodzakelijk. Onze nieuwe zus moest namelijk een nieuwe riem hebben. Ze is namelijk niet alleen erg goed in tuinieren en opruimen, maar ook in slopen. Vorige week maandag - toen ze bij ons kwam wonen - heeft ze een nieuwe riem gehad. Vrijdagmiddag had ze die al gesloopt. Levensduur dus zo'n drieënhalve dag!!!

Toen ik bij de baasjes kwam wonen, heb ik ook een nieuwe riem gekregen met een bijpassend halsbandje. Met die riem heb ik maanden gelopen, tot ik te groot werd voor dat kleine halsbandje en ik een ander exemplaar kreeg. Toen werd er ook een andere riem aangeschaft. Toen Romy bij ons kwam wonen kreeg zij die groene riem. Ook maanden mee gelopen. Hetzelfde met Tosha en Ayda. Levensduur tot nu toe: al dertien jaar en is nog steeds helemaal in orde. Alleen de sluiting van het halsbandje was niet meer zo denderend. Daarom heeft vrouwtje dus voor Sammy een nieuw halsbandje en riem gekocht. En die heeft haar nieuwe riem dus meteen gesloopt. Tjongejonge. 

De Welkoop zelf was helaas niet zo erg spannend voor puppy. Door de hitte waren er nagenoeg geen klanten. Behalve het personeel één vrouw en twee mannen, die echter verder geen enkel interesse in Sammy toonden. Het personeel was gezamenlijk op een trap gaan zitten om te babbelen en om een hapje te eten. Slechts één dame kwam even nader kennismaken met puppy. Maar goed, Sammy heeft in ieder geval weer iets anders gezien. 

Donderdagavond was het gelukkig een beetje afgekoeld, dus tijd voor het volgende uitstapje naar één van de favoriete puppy locaties van de baasjes: kasteel Ammerzoyen. 's Avonds is het daar over het algemeen vrij rustig. Het kasteel zelf is gesloten en in het park wandelen niet echt veel mensen. Het park is ook erg klein, dus helemaal geschikt voor een puppy wandeling. Vrouwtje nam ook weer haar camera mee, want dat puppykind moet natuurlijk zo vaak mogelijk worden vastgelegd. Was erg leuk. Beetje wandelen, op het gras zitten, knuffelen met de baasjes en aangename temperaturen. 

Vandaag mocht Sammy voor het eerst mee naar een wedstrijd. Een kleinschalige fun wedstrijd in het Limburgse Reuver. Het was erg rustig op het veld: geen muziek en slechts een stuk of veertig combinaties, dus prima voor zo'n jong hondje om te wennen. Sammy was echter sowieso totaal niet onder de indruk. Ze liep daar rond alsof ze daar al talloze keren geweest was. Vond alles prima. Alleen als mensen en/of honden te dichtbij kwamen, liet ze duidelijk merken dat ze dat absoluut niet op prijs stelt. Nou, eerlijk gezegd kan ik haar dat niet kwalijk nemen, want sommige mensen schijnen echt geen enkel besef te hebben hoe hun gedrag op zo'n puppy kan overkomen. Sommigen komen als een gek aangerend onder luid geroep van 'oh wat lief, een puppy'. Vervolgens storten ze zich van bovenaf op zo'n klein hondenkind. Ik zou het daar ook hartstikke benauwd van krijgen en ik ben een volwassen hondendame. Gelukkig heeft vrouwtje het enthousiasme van sommige mensen snel kunnen beperken. Toen de mensen rustig gingen zitten en geen aandacht schonken aan Sammy, werd ze snel nieuwsgierig en kwam vanzelf bij de mensen kijken. De wedstrijd zelf ging overigens prima. Ayda eerste plaats op het vast parcours; alle raakvlakken goed. Op de jumping door een slecht uitgevoerde wissel van het vrouwtje helaas een diskwalificatie. Met Romy fantastisch gelopen, maar helaas twee keer een diskwalificatie door onoplettendheid van het vrouwtje. Voor de rest een super dag gehad. 

Eerste week met Sammy

De eerste week met onze nieuwe pup hebben we inmiddels overleefd. Nou, dat viel niet mee. Vooral vrouwtje had het toch wel heel erg druk met dat kleine ding. Gelukkig gaat het langzamerhand weer iets relaxter aan toe. Na bijna een week op de bank in de woonkamer geslapen te hebben, durfde het vrouwtje in het weekend weer naar boven te gaan om in haar eigen bedje te slapen. Dat ging gelukkig prima. Ook met het eten gaat het al iets beter. Maar ook voor ons is het wennen. Ik heb er eigenlijk niet zoveel moeite mee. Heb al meteen duidelijk gemaakt dat ik niet gestoord wens te worden als ik een dutje doe of ik geen zin in gezelschap heb. Sindsdien geen last meer van dat kleine ding. Voor de rest vind ik haar eigenlijk nogal vermakelijk. Zit vol ondeugd, die kleine meid, altijd iets te beleven. Ik loop vaker achter haar aan om te kijken wat ze nu weer uitspookt. Tosha reageert eerder neutraal op onze nieuwe huisgenoot. Ze negeert haar min of meer. Romy en Ayda weten volgens mij nog niet zo goed hoe ze met de nieuwe situatie moeten omgaan. Aan de ene kant proberen ze Sammy zo goed mogelijk te negeren. Zodra ze in hun buurt komt beginnen ze te blaffen en te grommen. Aan de andere kant gaan ze haar juist zelf opzoeken. Romy heeft al een paar keer met een trekspeeltje met Sammy gespeeld. Ook echt lief en voorzichtig. Ayda gaat regelmatig kijken naar wat Sammy aan het doen is, daagt haar zelfs uit om te spelen. Maar echt van harte gaat het allemaal nog niet. 

Ik vind het zo mooi om te zien dat een pup van slechts negen weken in sommige opzichten al helemaal perfect is, zonder dat iemand haar dat bijgebracht heeft. Tuinieren en opruimen heeft ze kennelijk met de paplepel meegekregen. Takjes, stokjes en bladeren oprapen zijn geen enkel probleem. Ze kan zelfs netjes onkruid verwijderen. Dat is toch geweldig! Hoeft het vrouwtje dat niet meer te doen. Denk dat ze met hetzelfde gemak ook hele bloemen uit de bakken kan verwijderen. Handig als die uitgebloeid zijn, maar aangezien vrouwtje die pas een paar weken geleden geplant heeft, denk ik niet dat ze daar zo blij van wordt. Ook sokken van het vrouwtje opruimen doet ze al perfect. Volgens mij vindt vrouwtje dat ook niet zo leuk, want ze wil die juist aandoen. Maar als je ziet hoe makkelijk zij die sokken uit de schoenen haalt, nou, dat is niet niets. Erg slimme pup. 

Echt veel uitstapjes hebben we helaas tot nu toe nog niet gemaakt met onze pup. We hebben namelijk inmiddels de zoveelste hittegolf. Echt niet leuk. Om haar toch een paar andere dingen te laten zien, zijn we heel vroeg in de ochtend naar de Maas gereden. Zelfs op dat vroege tijdstip was het al behoorlijk warm. Vrouwtje wilde ook een paar mooie foto's van Sammy maken, want de puppytijd is slechts kort en op die leeftijd verandert zo'n pup heel snel. Ook dat viel echter niet mee. De zon stond al hoog aan de hemel en het hele gras is verbrand. Dus helaas niet de foto's, die vrouwtje in haar gedachten had, met een mooie groene achtergrond.

Fotograferen met zon is sowieso niet aan te raden, heb ik inmiddels van het vrouwtje geleerd. Dat levert namelijk veel te veel contrast op, wat helemaal niet mooi is. Maar nu hebben we dus ook nog een zwarte pup. Dat schijnt helemaal een crime te zijn. Bij ons zie je goed de ogen, waarop je kan scherpstellen. Bij een zwarte hond is dat veel moeilijker. Bovendien zorgt die zwarte kleur sowieso voor meer contrast en dat is niet wenselijk. Ik vind haar eigenlijk heel leuk op de plaatjes staan. Kan je precies het karakter zien, de ondeugd spat ervan af. Haha. Maar vrouwtje is niet helemaal tevreden. Binnenkort de volgende fotosessie. 

Sammy komt

Maandag, 6 juli, was het eindelijk zover. 's Middags mochten de baasjes puppy Sammy bij vrouwtje Thea en baasje Addie ophalen. Een paar uur later kwamen ze met dat kleine zwart-witte dingetje naar huis. Ter begroeting hebben we allemaal zoveel en zo hard mogelijk geblaft. We moeten immers laten weten dat dat huis van ons is. Sammy keek in eerste instantie wat raar, maar was niet echt onder de indruk. Iedereen vraagt nu continu aan de baasjes hoe het gaat met onze pup. Nou, hoe gaat het?

Op zich gaat het super. Sammy is een heel brave dame, ze speelt rustig, doet braaf tussendoor dutjes en doet zelfs haar behoeften grotendeels buiten. En ze heeft een erg leuk snoetje. Ik snap dat de baasjes daarvoor gevallen zijn. Maar er zijn ook een paar puntjes. 

Ze houdt niet echt van eten. Echt ongelofelijk. Als het vrouwtje de bak voor haar neus neerzet gebeurt er helemaal niets. Ze kijkt gewoon en blijft rustig staan. Vrouwtje heeft daarom besloten om haar met de hand te voeren. Van de puppybrokjes krijgt ze telkens een brokje en het vlees mag ze van de vinger van het vrouwtje likken. Dat gaat op zich vrij goed, na verloop van tijd is de bak meestal leeg. Soms ook niet, dan zet vrouwtje die weer even opzij en probeert het een uurtje later nog een keer. Wij snappen daar niets van. Bij Romy, Tosha, Ayda en mij is de bak in een fractie van een seconde leeg. Ook het slapen gaat een beetje moeizaam. Wij hebben allemaal de eerste weken in een bench geslapen, die naast het bedje van het vrouwtje stond. We lagen er amper in, of we waren al vertrokken. Sammy gaat een hele opstand maken. Vrouwtje heeft daarom zichzelf en onze pup weer verplaatst naar de woonkamer, waar een grotere bench staat. Ook dat gaat niet van een leien dakje, maar na een kwartier of zo gaat ze wel slapen. Vrouwtje slaapt ernaast op de bank. 

Voor de rest is vrouwtje bezig met puppydingetjes, zoals haar leren om netjes aan de riem te lopen. Dat gaat al de goede kant op. Gisteren mocht ze met ons mee naar mijn hooperstraining. Dat was nu de laatste les vóór de vakantie. Onze trainer gaat nu naar de DAW-Cup, waar wij ook naartoe zouden gaan. Om Sammy veilig te kunnen transporteren moest ze in een bench. En ja hoor, ze gaf meteen een heel concert voor het vrouwtje en mij. Dat hoefde niet, want we hebben gewoon radio in de auto, maar ja, dat kan zij natuurlijk nog niet weten. Tijdens mijn training was ze opvallend rustig. Keek gewoon wat wij allemaal aan het doen waren. Daarna hebben we nog een heel klein beetje in het bos gelopen. Vond ze ook niet spannend. Bang is ze absoluut niet. Gewoon even kijken wat het is en daarna doorgaan. Blijft voor ons wel even wennen om weer zo'n pup in huis te hebben. 

Sauna

Ieder jaar verheugen we ons ontzettend op de zomer, vooral omdat het weer dan over het algemeen beter is. Minder regen, vaak zon, en een stuk minder koud. Maar na wat wij hier de afgelopen weken meegemaakt hebben, snak ik toch weer heel erg naar de herfst, winter, of vroege lente. We hadden hier temperaturen net als in Afrika. Echt niet normaal. Bijna veertig graden. In het begin viel het in ons huisje nog allemaal mee, want het duurt wel even vóór dat opwarmt. Maar als het opgewarmd is, dan raak je de warmte niet snel kwijt. Zelfs de tegels - die normaal voor de nodige verkoeling zorgen - waren op een gegeven moment warm. Als je de voordeur opendeed kreeg je meteen een klap. Het was alsof je een sauna binnenstapte. Heet en vochtig. Het was niet alleen heet, het was ook saai. 

Vrouwtje leek het daarom een goed idee om vroeg in de ochtend naar de Maas te gaan. Snel de auto in en binnen een minuut waren we er. Daar viel het echter ook erg tegen, want ook in de vroege ochtend was het voor ons al te warm. Dus dan maar verkoeling zoeken in het water, dachten we. Nou, mooi niet. Toen we bij het eerste strandje kwamen, zagen we dat het water helemaal groen was. Zelfs het strand was deels groen. Oei, dat zag er niet goed uit. Vrouwtje heeft ons dus meteen teruggestuurd naar het gras. Onze trainingen en wedstrijden waren natuurlijk ook allemaal afgelast. Het was alleen even naar het dichtsbijzijnde uitlaatveld en weer naar huis. 

Afgelopen zondag was het gelukkig weer iets koeler. Toen zijn we met de baasjes naar het eiland van Nederhemert geweest. Daar heb je een bos met heel veel schaduw, waar je ook bij warmer weer nog prima kunt wandelen. Dat was echt zo fijn! Eindelijk weer terug naar normaal. Hopelijk blijft dat zo, maar eerlijk gezegd vrees ik het ergste. Anders wil ik naar Lapland emigreren. Schijnt daar lekker koel te zijn. Veel natuur en rust. Nou, ik zie dat wel zitten.