Flyvesandet en Faaborg

 

Gisteren werd het weer gelukkig weer beter. ’s Ochtends was het nog steeds bewolkt en een beetje aan de frisse kant, maar wel droog. We besloten om nu toch eindelijk op zoek te gaan naar een leuk strand. Op internet had het vrouwtje de perfecte locatie gevonden: Flyvesandet. Volgens de omschrijving ‘één van de mooiste stranden op Funen, rust en vrede en een fantastisch uitzicht’. Ook de foto’s zagen er adembenemend uit. Lange prachtige zandstranden. Ja, daar wilden wij zeer zeker naartoe. Was wel anderhalf uur rijden, want Flyvesandet ligt helemaal in het noordoosten van het eiland, maar ja, voor prachtige stranden hebben we dat wel over.

 

Rustig was het daar zeer zeker. We waren zo’n beetje de enigen daar, dus geen probleem om een parkeerplaats te vinden. Enthousiast gingen we meteen op zoek naar de prachtige stranden, die we op de foto’s gezien hadden. Nou, ik weet niet precies waar die foto’s van internet genomen zijn, maar in ieder geval niet op de plek waar wij waren. Ook hier lagen de stranden helemaal vol met steentjes. Dus dat was niet echt een succes. Naast het strand lag een bosgebied met heide, waar je wel goed kon wandelen. Dat hebben we dan ook gedaan. Beetje jammer allemaal, want door het bos hadden we ook in de buurt van ons huisje kunnen wandelen. Hadden we dus geen uren voor in de auto hoeven te zitten.

 

Op weg terug naar het huisje kwamen we langs Middelfart, waar je een vistrap hebt. Dat was wel erg mooi om te zien. Ook daar hebben we nog even wat rondgelopen.

 

Ook vandaag helaas geen spectaculaire dag. Ons doel was vandaag het rododendronpark in Korinth. Dat ligt bij het kasteel van Brahetrolleborg. Op internet stond alleen de straatnaam, maar geen huisnummer. Zo moeilijk zal dat niet te vinden zijn, dachten we, want zo’n kasteel valt immers op. Toen we eindelijk op de straat arriveerden was nergens een kasteel te zien. Ook stonden er nergens borden. Na zeker een half uur heen en weer rijden besloten we bij een parkeerplaats te stoppen. Die lag aan de onderkant van een kerk. Nou, dan daar maar eerst even kijken, want dat leek de goede locatie te zijn. Op de foto’s stond de kerk namelijk direct voor het kasteel, hetgeen ook zo bleek te zijn. Maar ja, we wilden niet naar de kerk of naar het kasteel, maar naar dat park. Waar we ook keken, nergens een ingang naar een park.

 

Op  een gegeven moment hadden we daar meer dan genoeg van. We gingen terug naar de auto en besloten ergens anders naartoe te gaan. Op de weg terug ziet het vrouwtje ineens in een bocht een bord: ‘rododendronpark’. Dat was zo verstopt dat het echt een wonder is dat het vrouwtje dat gezien heeft. Misschien hadden we totaal verkeerde voorstellingen van dat park. We verwachtten een redelijke parkeerplaats, duidelijke en zichtbare borden. Dat had je daar allemaal niet. Op de hoek kon je je auto neerzetten, maar daar was hooguit ruimte voor zo’n vier auto’s. Blijkbaar is dat park niet zo’n publiekstrekker.

 

Het park bleek een gewoon bos te zijn. We wandelden en wandelden. Wij vonden het leuk, want wandelen is altijd leuk, maar ik merkte dat de baasjes daar anders over dachten. Die wilden natuurlijk de mooie rododendrons zien. Na kilometers gewandeld te hebben zagen we eindelijk rododendrons, die helaas al allemaal uitgebloeid waren. Oeps, tja, die bloeien normaal in mei/juni en niet meer in juli. Ik zeg niets hè, maar dat hadden de baasjes volgens mij kunnen weten als ze even gegoogeld hadden. Maar ja, de wandeling was wel leuk!!!