En doei!!!

Eind juli zaten we met zijn allen rustig in de woonkamer toen we ineens een ping hoorden van de telefoon van het vrouwtje. Dat komt wel vaker voor, dus gingen we daar niet echt aandacht aan besteden. Vrouwtje werd wel snel nieuwsgierig en besloot om te kijken wie haar een bericht had gestuurd. Ik zag het al meteen, dat was geen bericht waar het vrouwtje blij van werd. De tranen stonden meteen in haar ogen. De trainster van de hondenschool in Nieuwegein liet weten dat ze met lesgeven stopt. Nou, die kwam wel even binnen!

Sammy 13 weken

In september is het precies twaalf jaar geleden dat ik samen met mijn vrouwtje bij die hondenschool ben begonnen. Eerst bij de beginners agility, daarna hebben we de gevorderden gedaan en vanaf het lenteseizoen 2016 zaten we in de wedstrijdgroep. Nagenoeg iedere donderdagavond stapten we in de auto om naar Nieuwegein af te reizen. Dat deden we altijd met heel veel plezier. Een les missen vonden we niet leuk, die sloegen we alleen over als het echt niet anders kon. Een tijdlang heb ik daar samen met Ayda getraind, sinds ik ermee gestopt ben gaat ze in haar eentje met het vrouwtje trainen. Tja, en nu is het zomaar ineens afgelopen. Dat is amper te bevatten. Geen opvolger, dus dat was het.

14 weken

Toen wij tien jaar geleden in de wedstrijdgroep begonnen hadden we twee groepen met telkens zes combinaties. De small en medium hondjes zaten in het eerste uur, de intermediate en large honden in het tweede uur. Een paar jaar geleden stopten bijna alle trainers van de beginners en gevorderden groepen. Echte trainers werden niet gevonden, dus werden de trainingen overgenomen door mensen zonder enige ervaring in de sport. Na afronding van die twee cursussen konden die combinaties vaak bijna niets en mochten dus ook niet doorstromen naar de wedstrijdgroep. Die werd daarom steeds kleiner, want als iemand stopte werd de plek niet zomaar door iemand anders ingevuld. De laatste jaren was nog een groepje van zes combinaties over. Daarvan wilden nu ook drie stoppen. Echt zo jammer. We hadden altijd zoveel lol. Afgelopen donderdag zou nog een afscheidstraining plaatsvinden, maar helaas ging die door de tropische temperaturen niet door. Vrouwtje is echt helemaal depri, ze kan dat nog steeds niet bevatten. 

Momenteel heeft vrouwtje natuurlijk nog de handen vol aan Sammy, die moet nog een hoop leren. Een van de dingen die nu op het programma stonden, was Sammy los laten lopen. Dat is iets dat vrouwtje altijd erg spannend vindt, want je weet immers nooit hoe een pup op de ongekende vrijheid reageert. De ervaringen met de tuin zijn niet altijd veelbelovend, vooral niet sinds ze de tunnel ontdekt heeft. Die vindt ze gewoon fantastisch. Kan er geen genoeg van krijgen. Als zij dus in haar kop heeft dat ze nu door de tunnel wil racen, kan je roepen tot je een ons weegt. Onze pup heeft daar geen boodschap aan. We waren dus benieuwd hoe dat met het loslaten in een andere omgeving zou gaan.

Net als altijd gingen we naar de Maaspoort in Den Bosch, waar je een omheind veldje hebt waar honden los mogen lopen. Gistermiddag gingen we daar dus met zijn allen naartoe. In het begin wachtten wij met het baasje op een afstand van dat veldje, zodat vrouwtje eerst in haar eentje met Sammy aan de slag kon. Dat ging prima. Sammy maakte geen misbruik van haar vrijheid en kwam meteen toen ze geroepen werd. Ook toen wij erbij mochten waren er geen vervelende gebeurtenissen. Sammy heeft een beetje met ons gerend en liet zich na afloop gewoon aanlijnen. 

Vanmiddag waren de baasjes samen met Ayda en Sammy naar de Maas om wederom het loslopen te oefenen. Daar is weliswaar ook een omheining, maar die is niet dicht. Bovendien heb je daar ook verleidelijke dingen zoals het strand, het water, en er komen ook mensen met honden. Maar ook dat verliep allemaal prima. Prima, toch? Als het zo blijft zijn we er echt blij mee.