vrijdag 21 augustus 2026

Sint Nicolaasga, Lemmer en Sloten

De komst van Sammy zette een dikke streep door onze vakantieplannen. Al snel kwam dan ook de vraag wat we nu eigenlijk in de zomer moeten doen. Vrouwtje had een leuk idee. We gaan eind augustus naar de Opaalkust in Frankrijk. De baas wil daar al heel lang naartoe. Er werd een huisje geboekt, vrouwtje zocht naar leuke bezienswaardigheden en iedereen was blij. Tot vrouwtje op een dag op internet las dat daar in de zomer heel vaak uitbraken van parvo voorkomen. Nou, dat moeten we zeer zeker niet hebben, vooral niet met een pup. De hele reis werd dus weer gecanceld. Toen hebben de baasjes besloten om naar een bestemming te gaan waar we altijd met onze pups naartoe gaan, namelijk naar Friesland. Altijd mooi en gezellig. 

Huisje nummer 57


Gisteren vertrokken we met zijn allen naar Sint Nicolaasga, waar we een huisje gehuurd hebben op landgoed Eysinga State. De rit verliep rustig en na ongeveer twee uur kwamen we aan. Onze eerste indruk van zowel het landgoed als het huisje waren meteen positief. Erg rustig hier, alles ziet er netjes uit en ook het huisje is prima. Heeft zelfs een grote tuin rond om het huis, waar we heerlijk kunnen spelen. En het heeft iets waar vrouwtje helemaal gek op is: een bedstee. Die hebben we al zo vaak in al die openluchtmusea gezien. Was toch stiekem een droom om een keer zelf in zo’n bedstee te mogen slapen. Wij vonden dat wel allemaal een beetje raar dat ons vrouwtje ineens in zo’n kast verdween om te gaan slapen, maar goed, als zij dat leuk vindt.

15 weken


‘s Ochtends was er dan helaas meteen paniek in de tent en dat kwam door mij. Zodra wij horen dat het vrouwtje wakker is, komen we meteen met zijn allen aangerend om haar vrolijk te begroeten. Iedereen kwam, behalve ik. Vrouwtje sprong haar bedstee uit en ging op zoek naar mij. Binnen een paar seconden had ze de hele benedenverdieping geïnspecteerd. Niets. In paniek rende ze naar boven. Om te voorkomen dat wij naar boven gaan, hadden de baasjes ‘s avonds een paar tassen voor de open trap gezet. Ze verwachtte dus eigenlijk niet om mij boven aan te treffen, maar toch even checken. Ook daar was ik echter niet. 


Weer terug beneden trok vrouwtje in blinde paniek de gordijnen open en daar stond ik. Helemaal ingeklemd tussen de ruit en de radiator. Wilde alleen een blik op onze prachtige tuin werpen. Wist ik veel dat ik klem zou komen te zitten. Ik kon niet meer vooruit en niet meer achteruit. Normaal ben ik een hele brave meid, zo’n onzin is eerder iets voor mijn zussen. Dus ik schaamde me diep en durfde niet te piepen. Had wel erg te doen met mijn vrouwtje. Toen ik haar zo paniekerig zag, schaamde ik me nog meer. Gelukkig kon ze mij heel snel uit die benaderde situatie bevrijden. Sorry vrouwtje, zoiets ga ik niet meer doen. Een paar uur later kwam overigens Romy op precies dezelfde manier vast te zitten. Wat een stomme situatie. Wie zet ook een radiator op zo’n manier voor een raam. 

Sloten

Na het ontbijt was het tijd voor ons eerste uitstapje, dat naar het strandje Lemmer ging. Zes jaar geleden waren we daar al een keer met Tosha geweest. Vrouwtje had daar kennelijk erg goede herinneringen aan en dacht dat dat echt leuk voor ons zou zijn. Vanaf de parkeerplaats moesten we een heel eind lopen om bij het hondenstrandje te komen. Dat viel al behoorlijk tegen. Het strandje zelf bestaat slechts uit een paar vierkante meters oppervlakte. Echt belachelijk, want daar is enorm veel strand waar overigens nagenoeg niemand zat. Maar ja, dat gedeelte is verboden voor ons. We hebben een beetje gerend en gespeeld, wat erg leuk was. Al snel kwamen er echter meerdere baasjes met grote honden, die niet al te vriendelijk eruit zagen. Hoogste tijd voor ons om te vertrekken. Volgende keer toch liever naar een ander strandje.



Daarna hebben we een bezoek gebracht aan Sloten, waar we volgens het vrouwtje ook al eerder waren geweest. Dat schoot haar spontaan te binnen toen we de parkeerplaats op reden. Raar op welke manier zij zich soms dingen weet te herinneren. Gelukkig is Sloten erg klein, we hoefden dus niet meer veel te lopen. Vanaf de parkeerplaats een paar meter naar het dichtstbijzijnde terras, waar de baasjes uitgebreid geluncht hebben, daarna nog een kort rondje en weer terug naar het huisje. Gelukkig hebben we momenteel ook perfect vakantieweer: niet te warm en niet te koud en droog. Ben benieuwd wat we morgen gaan doen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten