Helaas was het vandaag alweer zover: de laatste dag van onze vakantie in Friesland is aangebroken. Op zo'n laatste dag wil je natuurlijk nog een keer iets bijzonders doen. Tijdens onze vakanties in Friesland zijn we al zoveel prachtige dingen tegengekomen, dat de keuze niet makkelijk was, maar één locatie vonden we toch allemaal echt de moeite waard om een tweede keer te bezoeken: Hindeloopen.
Zoals ik gisteren al vertelde is het weer inmiddels veranderd. Het is nogal fris en het waait. Ook zeggen de weersvoorspellingen dat er af en toe een buitje kan vallen. De baasjes hadden daarom hun regenjas ingepakt, want die willen altijd op het ergste voorbereid zijn. We waren nog niet zolang onderweg, toen het ergste al realiteit werd. Het viel ineens met bakken uit de hemel. Nou, daar hadden we geen rekening mee gehouden. Beetje regen vinden we niet erg, maar dat was meer een soort stortdouche. Vind het niet zo leuk als mijn vacht drijfnat wordt. Gelukkig was het bijna droog toen we eindelijk in Hindeloopen arriveerden.
In tegenstelling tot de vorige keer was het nu behoorlijk druk. Hele ladingen met toeristen. Toen het weer begon te regenen zag je al die mensen naar een restaurantje vluchten. Ook wij besloten om even pas op de plaats te maken en ons uitstapje met een rustpauze te beginnen. Daarna was de regen gelukkig weggetrokken en konden we op ons gemak rondlopen. Blijft een prachtig stadje met mooie huizen en een prachtige ligging aan het IJsselmeer, dat je vanaf de dijk mooi kunt zien. Helaas waren er nu geen schapen langs de dijk. Die moesten allemaal door het droge weer weg, want die zouden de dijk kapotmaken. Erg jammer!
Als wij zo met de baasjes ergens lopen waar andere mensen zijn, krijgen we vroeg of laat reacties. Sommigen kijken alleen, anderen zeggen iets. Tja, en soms kunnen blikken ook veel zeggen. Veel mensen die we tegenkwamen keken ronduit onvriendelijk, alsof ze ons de lucht niet gunnen om adem te halen. Echt zo'n afkeurende blik. Anderen werden juist heel blij van ons en vonden het zo leuk dat wij met zijn vijven zijn.
Bij een fontein kwamen we een ouder stel tegen, dat ons eerst een poosje nauwkeurig in de gaten hield. Op een gegeven moment vroegen ze of wij allemaal van de baasjes waren. Ja hoor, allemaal. 'Dat is zeker veel werk', zeiden ze vervolgens. Vrouwtje zei dat dat allemaal reuze meevalt. Ach, arme mensen, die wisten duidelijk niet hoe het is om een hond te hebben. Vrouwtje vindt het juist erg leuk om ons te kammen en wij vinden het hartstikke leuk om ons te laten kammen. Dat stel was er echter duidelijk niet van overtuigd, je zag ze echt denken. 'Kan je de honden ook scheren?', vroeg meneer. Zei meneer nu 'scheren'? Had ik dat goed gehoord? Ja hoor, kennelijk wel, want ik hoorde het baasje een hele uitleg geven over vachtverzorging van een sheltie, waarin onder andere aan de orde kwam dat wij niet geschoren worden. Ahh, gelukkig. Blijkbaar ging na de uitleg van de baas een soort knopje bij dat stel om. 'Zijn de honden ook voor de verkoop?' Oei, wilden ze nu één van ons kopen? Alsjeblieft zeg. Nadat de baasjes uitgebreid uitgelegd hadden dat wij absoluut niet te koop zijn, trok dat stel eindelijk verder.
Tja, en dat was dus onze vakantie in Friesland. Morgen weer naar huis, waar we de vakantie rustig voortzetten. Hopelijk zonder mensen die ons willen scheren. Bedankt baasjes voor de fijne dagen en een hele grote dank aan vrouwtje Joukje voor het organiseren van de wandelingen. We hebben er erg van genoten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten